Column: De pieken en dalen van het zzp-schap

Ik was natuurlijk heerlijk aan het terugkijken op het afgelopen jaar en hoewel ik over heel veel zaken heel erg tevreden ben, bemerkte ik juist rond Kerst dat ik over een aantal dingen ook niet tevreden was. Welke dat precies waren kon ik alleen niet echt benoemen op dat moment, soms zie je het ‘erna’ juist pas allemaal scherp. Het was meer een algemeen gevoel van onbehagen, door te focussen op het ‘halflege’ glas. Dat is eigenlijk niets voor mij, maar ik zie het ondernemerschap echt als het opnieuw uitvinden van jezelf, dus dit past er dan ook wel weer bij…

Ik was teveel aan het kijken naar wat er nog niet gelukt was, besef ik me nu. Ik ben sinds eind mei zo hard bezig geweest het ZZP Adviescafé op de kaart te zetten, dat ik soms verwacht dat het dan ook allemaal nu al ‘gelukt’ zou moeten zijn. En dat het allemaal wat meer ‘moeiteloos’ zou horen te zijn, het hoort toch gewoon te stromen, ik ben namelijk heel erg met de goeie dingen bezig, dat weet ik zeker….?!

Aan de andere kant ben ik heel reëel en denk ik: dat kan helemaal niet, zo’n eerste jaar is gewoon nog heel precair en gaat het vooral om naamsbekendheid. En dan denk ik weer, nou we hebben toch maar mooi een 5-tal geweldige rondetafelsessies neergezet, onze 1-op-1 diensten kunnen verfijnen, diverse samenwerkingen aangegaan (bv Ikki) op de Onebizznessday gestaan in december, de KvK Nieuwjaarsbijeenkomst in januari voor de boeg en nog diverse ’spreekbeurten’ en samenwerkingen in de pijplijn.

Ofwel, ik werd heerlijk heen en weer geslingerd….

Een ding is mij wel heel helder geworden, ik moet zorgen voor mezelf dat ik geregeld momenten organiseer dat ik kan pieken. Zo is de laatste rondetafelsessie die ik geef al maanden geleden en kan ik me nog slechts vaag herinneren wat voor geweldig gevoel me dit gaf! Als ik erover nadenk, komt de energie weer terug, maar ik moet eigenlijk te diep graven vind ik.

En wat ik voor mezelf organiseer hoeft niet eens zo ‘groot’ te zijn als een rondetafelsessie, succesjes kunnen natuurlijk zitten in hele kleine dingen. Een nieuwe dienst uitwerken, een interessant contact leggen, een fijne 1-op-1 klant die me energie geeft, een leuk telefoontje, etc. Zelfs Twitter geeft me dagelijks het gevoel van succes, ik leg daar zulke mooie contacten, krijg zoveel feedback op wat ik te zeggen heb, het is een fantastisch medium wat mij betreft. Zowel zakelijk als privé.

De gein is dit advies geef ik ook altijd aan anderen, zorg dat je voldoende werk doet waar je je heel goed door voelt, waar je energie van krijgt en zelf was ik het even uit het oog verloren, geloof ik…. Ach ja, het ‘kinderen van de schoenmaker’-syndroom!

Maar als je even in de mineur bent, zie je dit soort dingen even helemaal niet meer, het is dus een kwestie van doorzetten (nou dat is aan mij wel besteed, ik loop 2 keer per week hard, zelfs als het sneeuwt of regent). En dat geldt eigenlijk voor het hele ondernemerschap. Het heeft pieken en dalen en het gaat er nu juist om hoe je door de dalen heen komt!

De kunst van het ondernemerschap is wat mij betreft om te voelen bij jezelf dat er na regen zonneschijn komt en los te laten dat je het op dat moment meteen al zou moeten ‘weten’ hoe het verder moet. Het komt zoals het komt, het gaat zoals het gaat.

Maar ik geloof wel dat je zelf de stuwende kracht van jouw onderneming moet zijn, het begint met WILLEN. Als je niets wil, dan gebeurt er ook niets

Door Judith Webber, ZZP adviescafé