Coaches in Nederland hebben het moeilijk. Slechts 10% is in staat met dit beroep in zijn/haar levensonderhoud te voorzien. Ik krijg regelmatig cliënten aan de telefoon die voor het beroep van coach hebben gekozen maar amper hun hoofd boven water kunnen houden. En dat hoeven zeker geen slechte coaches te zijn. Een vak geleerd hebben en daar goed in zijn, maakt iemand nog niet tot een ondernemer. Dat geldt uiteraard niet alleen voor coaches, maar voor alle ondernemers.
Wat veel ondernemers overslaan is het markt-en concurrentieonderzoek. Laat ik daar dus mee beginnen. Want ik zie zeer regelmatig marketingtrainingen voorbij komen die coaches beloven dat ze na die training véél meer klanten gaan krijgen en een leven vol overvloed. Ik gun iedereen een leven in overvloed en daarom doe ik markt-en concurrentieonderzoek, omdat elke onderneming gefundeerd moet zijn op een solide basis.
Eerst een paar cijfers. We hebben in Nederland zo’n 13.000 psychologen. Ten opzichte van ca. 35.000 coaches. De exacte aantallen zijn niet bekend. Die 35.000 is een schatting van de beroepsvereniging, maar ik las ook ergens dat er ca. 80.000 coaches zijn. Als je weet dat er 9.000 huisartsen zijn dan gaan de getallen wellicht iets meer leven. Dat betekent (uitgaande van de schatting van 35.000) dat er op de 457 inwoners één coach is. Hoeveel klanten heb jij als coach nodig om in jouw levensonderhoud te voorzien?
De praktijken van de psychologen lopen over het algemeen goed, omdat de verzekeraar de sessies bij een psycholoog psychotherapeut wel vergoedt en coaching vaak niet. Coaches werken vaak op basis van uurtje factuurtje en dit businessmodel kan nooit winstgevend zijn omdat coaches, in tegenstelling tot een psycholoog, wiens werk gesubsidieerd wordt door de overheid ook hun tijd moeten besteden aan het generen van een doorgaande stroom van cliënten. Indien de tijd die nodig is voor marketing verwerkt wordt in de uurprijs, wordt die uurprijs voor veel mensen veel te hoog.
Vorig jaar bezochten 100.000 mensen een eerstelijnspsycholoog, waarvan 13 % jonger dan 21 jaar. Dat is één op de 160 mensen. En dat zijn dus geen cliënten voor coaches. Daarnaast zijn er nog de tweedelijnspsychologen en de psychiaters. De exacte cijfers van die beroepsgroep zijn mij niet bekend, maar wat mij wel bekend is, is dat de wachtlijsten daar doorgaans lang zijn. Ze hebben volop werk.Vervolgens zijn er mensen die nooit een coach of therapeut zullen bezoeken, omdat ze het niet nodig hebben of nodig vinden. Tevens is een deel van die 457 mensen nog te jong voor coaching en ook bejaarde mensen zul je niet zo snel naar een coach zien gaan.
De afzetmarkt voor een coach wordt daarmee erg klein. Nu komen deze cijfers uiteraard niet helemaal overeen met de praktijk omdat niet iedereen life-coach of personal coach is. We hebben budgetcoaches, opruimcoaches, re-integratiecoaches, afvalcoaches, marketingcoaches etc, etc. en er zijn onderling grote verschillen in prijs en kwaliteit.
Neemt niet weg dat er te veel coaches zijn voor het aantal inwoners, om nog verzekerd te zijn van een goed inkomen, ondanks dat je kwalitatief een goede coach kunt zijn.
Zakt de moed je nu als coach in de schoenen? Dat is in ieder geval niet mijn bedoeling. Wél dat je in gaat zien dat je moet leren om ‘out of the box’ te denken. Onderzoek je markt en kijk waar er een behoefte is die nog niet is ingevuld, waar jij op in kunt springen. Daarnaast kun je jezelf de volgende vragen stellen: Wat heb jij nog meer in huis? Welke mogelijkheden heb jij om meerdere inkomstenbronnen te genereren, zodat je niet alleen afhankelijk bent van de één-op-één coachingsgesprekken die je nu aanbiedt? Wat maakt jou nu zo uniek als coach, waarin je je onderscheidt van die andere 34.999 coaches? En hoe breng jij dat naar buiten?
De coaches die uiterst succesvol zijn hoeven niet per definitie ook de beste coaches te zijn. Ze zijn in ieder geval qua ondernemerschap beter in marketing. Weten zichzelf beter te verkopen. Ik ken coaches met hele dure trainingen die overal roepen dat je gegarandeerd succes zult krijgen als je hun programma volgt. Dat is een verkoopstrategie uiteraard. Je kunt daar voor kiezen, omdat mensen daar gevoelig voor zijn. Maar als dit een strategie is, die niet bij je past, dan zul je je er hoogst ongemakkelijk bij voelen en moet je er niet aan beginnen.
Ik denk dat het belangrijk is om authentiek te blijven en niet klakkeloos een marketingstrategie over te nemen van een ander die niet bij je past, omdat het dan heel gekunsteld over zal komen. Daarnaast denk ik dat het goed is om met een realistische blik naar dit beroep te kijken en je af te vragen welke strategie bij jou zal passen om wel succes te hebben.