FOCUS. Een woordje wat de laatste jaren door allerlei coaches, deskundigen en anderen te pas, maar nog veel vaker, te onpas wordt gebruikt. Focus: het scherpstellen op 1 punt, waardoor de omgeving minder scherp of onduidelijk wordt.
Dit begrip is vooral in de foto, film en video wereld een heel normaal begrip. Immers, als we op afstand iets willen zien, dan zoomen we in en stellen scherp=focussen.
Een goed cameraman (m/v) kijkt vaak met 1 oog door het oculair en met het andere naar zijn omgeving. Daarmee is hij klaar om direct zijn camera te kunnen richten op datgene wat meer van belang is.
Denk daarbij aan een betrekkelijk nieuw beroep, dat van de gecombineerde journalist/cameraman.
Als een cameraman enkel zijn focus zou hebben op bv. de bal in voetbal, dan zouden een bepaald soort overtredingen nooit in beeld kunnen komen.
En daar zit dus ook mijn probleem met het woordje FOCUS in relatie tot coaches, deskundigen enz. Die blijven hameren op focus. Terwijl er buiten focus zoveel meer gebeurt!
Zo las ik gister een stukje van een man die zich wilde gaan focussen op een nieuw bestaan: dat van zelfstandig schrijver. Hij had al enkele maanden doorgebracht binnen deze focus en dacht zich daar lekker in te voelen.
Op zekere dag moest hij afscheid nemen van zijn oude werk en leventje. In dat leventje was hij werkzaam in een kerk. De dienst was opgedragen aan hem. Hij vertelde hoe er tijdens die dienst een wereld voor hem open ging. De warmte van iedereen, de persoonlijke bijdrages. Hij beschreef hoe hij het gevoel had de laatste maanden in isolement te hebben geleefd, juist doordat hij zo gefocussed was op zijn nieuwe bestaan, zo buiten de connectie met medemensen.
Zijn besluit paste hij dan ook aan: hij ging naast schrijven zich ook inzetten voor zijn oude werkgever.
Onlangs was er een aflevering van “ik begin” op TV. Op Twitter werd het woordje “FOCUS” naar aanleiding van deze uitzending, ook weer vaak genoemd.
De vrouw, die wilde beginnen als zelfstandige, moest zich “focussen” op de verkoop en haar passie (theaterwereld) opzij zetten.
Wat waarschijnlijk sommigen ontging was, dat ze veel inspiratie haalde JUIST doordat ze iets anders deed naast haar wens als zelfstandige aan de slag te gaan. Tegelijk kon ze daardoor inkomen generen om überhaupt te kunnen blijven leven.
JUIST doordat ze NIET enkel de focus legde op verkopen van haar product, ontdekte ze dat ze eigenlijk veel meer ontwerpster was, dan zakenvrouw.
Maar wat dan, hoor ik u zeggen?
Diezelfde mevrouw deed 1 ding erg goed: deadlines stellen.
Zelf heb ik korte tijd mensen met een starterswens mogen helpen bij het opstellen van een ondernemersplan. 9,9 van de 10 dachten dat dit plan enkel en alleen gemaakt diende te worden om geld bij de bank op te kunnen halen.
Ik maakte ze duidelijk, dat een goed plan zoveel meer dient te zijn. Ik maakte het vergelijk met een schoenenzak. Zo’n stoffen ding met allemaal zakjes, wat je kunt ophangen en waarin je schoenen kunt opbergen. Alleen, ik liet mijn cliënten doelen opbergen in die vakjes. En vroeg ze elk half jaar alle zakjes na te lopen en te zien welke aandacht welk doel nodig heeft. Of er al doelen bereikt zijn, of dingen anders lopen dan gewenst.
Door dit voorbeeld probeerde ik duidelijk te maken, dat men de draad in hun ondernemerschap soms kwijt dreigt te raken. Vaak door oorzaken van buitenaf. Opnieuw het totaal plaatje scherp stellen, is dan belangrijk. Niet enkel een doel ver vooruit, maar veel meer het NU!
Tegelijk gaf ik aan, dat juist impulsen van buitenaf, buiten het bewuste gezichtsveld super belangrijk zijn.
Kleur, geur om maar 2 dingen te noemen. Als je je “focussed” op een bepaalde kleur of geur en de markt vraagt iets anders, dan zal een “gefocussed” ondernemer minder adequaat reageren, dan een ondernemer die aandacht heeft voor mens en maatschappij.
Zelf pleit ik dus inderdaad meer voor het stellen van doelen. Maar ook momenten van bezinning. PAK af en toe dat ondernemersplan, sla het op willekeurige bladzijdes open en controleer jezelf op datgene wat je plannen waren, je ideeën.
Probeer je bewust te worden waardoor de afwijkingen (de negatieve EN de positieve) ontstaan zijn. Geef je ondernemersgeest ruimte.
Volgens mij beperk je je vrije denken door een te sterke focus te leggen. Een beperking die nieuwe inzichten soms niet toe laat, nieuwe ontwikkelingen soms te ver van je bed kan houden.
Werk naar controlemomenten, maar geef ondertussen ruimte aan je vrije geest! Want JUIST die vrije geest is de ware geest voor ondernemers.
Vrij denken heeft Nederland groot gemaakt. Het teveel in hokjes denken, verkleint, beperkt.
Mensen als De Ruyter, Piet Hein, Van Gogh en deze week nog Laura Dekker hebben bewezen dat focussen niet werkt, maar achter de horizon kijken het antwoord is op de vraag: hoe kan ik groeien, hoe kunnen wij groeien..
Bron afbeelding: http://www.flickr.com/photos/toolstop/
Beste John,
Ik heb de volgende gedachtes over je artikel:
Kijkend naar Steve Jobs als het beste voorbeeld dat ik aan die kant van het spectrum kan bedenken, een ondernemer zijn die niet out-of-the-box denkt, maar denkt if-there-is-no-box-at-all. Maar verder dan Jobs kom ik niet, misschien Leonardo Da Vinci….. Dus zo ‘vrij’ zijn, helaas, maar weinigen.
Aan de andere kant geef ik je helemaal gelijk als je te veel in een bepaald denkpatroon zit en daardoor pas de muur ontdekt op moment dat je met je hoofd er tegen aan knalt. Daar ken ik vele voorbeelden van. Eastman Kodak bijvoorbeeld al;s meest recent groot bedrijf dat faillissement heeft aangevraagd omdat men niet kon overschakelen toen de digitale fotografie aan haar opmars begon.
Maar ik ken uit mijn eigen ervaring vooral veel startende ondernemers die onder het mom van risicospreiding op alles met hagel gaan schieten wat maar beweegt in hun omgeving. Dat heeft als negatieve gevolg dat de aangeschoten doelgroep hooguit een schrammetje voelt van zo een hagelkorrel en reageert niet. Geen omzet, geen winst, dag mooie bedrijf….
Met scherp schieten, minder kogels maar wel met afgestemd kaliber is vaker raak en heeft een blijvend effect.
Groet,
Jaap Schuddeboom
Volgens mij is er hier sprake van een verschil van interpretatie. Focus vertalen door brandpunt is misschien een té enge benadering, focus als richting, als doel lijkt me een prima benadering. Als ik mijn focus gericht houd op mijn eindbestemming – of dat nu Utrecht is of 200.000 euro omzet per jaar – dan zal ik toch onderweg wel degelijk rekening moeten houden met de omstandigheden. Anticiperen heet dat met een mooi woord. Focus én tegelijk de omstandigheden monitoren horen in mijn optiek voortdurend bij elkaar en zijn daardoor ook onafscheidelijk.
Beste Jaap,
Hartstikke leuk, dat je reageerde op mijn visie op focus.
Persoonlijk vind ik Steve Jobs dus helemaal niet zo een vrije denker. Zijn manier van werken was in mijn optiek juist nogal extreem gefocussed op het eigenzinnige van Apple nog eigenzinniger maken. Zijn succes is hoofdzakelijk gebaseerd op het ingewortelde beginsel van de mens: anders aan anderen willen zijn. En daardoor ziet de wereld er juist in veel opzichten zo gelijk uit: spijkerbroek, Ipod, AlfaRomeo, donker brilmontuur (ook al heb je helemaal geen bril nodig!)…om er zo maar een paar te noemen.
Jouw voorbeeld van Eastman Kodak vind ik wel juist: dat bedrijf had en heeft een bedrijfs-focus en was niet in staat buiten hun “focus” te kijken.
Ook ik heb startende ondernemers begeleidt en ontdekt hoe vaak hun doelgroep te slecht onderzocht was. En de flarden die ze niet in hun directe doelgroep terugzagen, maar onderweg als schaduw, DAAROP werd dan met hagel geschoten. Tegelijk volgt daar uit (m.i.) het besef van die starters, dat 1 spoor volgen toch beperkingen oplegde. En ja, dit inzicht kwam te vaak te laat voor velen…jammer
Beste Leon, Dank voor je reactie op mijn visie op focus.
Dit lijkt me niet de juiste plaats verschil tussen brandpuntafstand en focus uit te gaan leggen. De begrippen liggen inderdaad dicht bij elkaar, maar er zijn verschillen.
In mijn blog benoem ik de camera-man die 1 oog gebruikt voor de camera en 1 voor zijn (m/v) omgeving.
Ik denk dat we het daardoor eens zijn over het niet uit het oog verliezen van de omgeving. Een doel bepalen is belangrijk, de weg er naar toe, voert langs vele zij-weggetjes. En die moeten we goed inkijken om te zien of we niet ons doel beter kunnen bereiken door zo een weggetje in te slaan.
Een doel stellen is nodig, maar monitoren kan m.i. enkel als je voeling blijft houden met mogelijk nieuwe variabelen. En die kun je moeilijk tot niet opdoen door te sterke focus.
Open blijven staan voor invloeden van buiten af, is dan ook erg belangrijk, denk ik.
Beste John,
Dank voor je goede uiteenzetting. Afgelopen jaar heb ik na 21′jaar eigenpraktijkvoering, gewerkt vanuit een kwaliteitsjaarverslag. Hieruit heb ik geleerd dat doelen stellen en focus houden, maar ook mee kunnen gaan in dat wat er op je pad komt, heel goed samen gaat en mij als creatieve zorgverlener stuurt en keuzes leert maken zodat ik veel aan kan. Maar veel minder van de hak op de tak spring.
Voor veel zorgverleners zal je blog een eye-opener kunnen zijn.
Groet Trea Hillebrink, toptherapie
Beste Trea,
Erg leuk te lezen, dat mijn blog je hielp jouw gedachte te bevestigen.
En je bent natuurlijk meer dan welkom deze blog onder aandacht van zorgverleners te brengen. Zou fijn zijn als het ze kan helpen
Groet, John
What you focus on becomes real, is de les die ik altijd heb geleerd. Het is dus belangrijk om je aandacht te richten op zaken die je wilt hebben of wilt bereiken. Met inachtneming van veranderende omstandigheden.
Daarom is het zaak om dat bedrijfsplan inderdaad te pakken en geregeld te checken of je nog op de goede weg bent, om zo je focus scherp te houden.
Om dat goed te kunnen doen, heb je ten eerste een tijdloos doel nodig, en tweede zelfkennis, kennis van wat je goed kunt en wat voor jezelf belangrijk is. Op het moment dat je dat helder hebt, kun je je aandacht richten op hetgeen nodig is. Want volgens mij is dat focussen.
Als je al je aandacht richt op de kleur blauw, en jouw bedrijfsvisie heeft geel nodig, dan focus je niet goed. Dat betekent niet dat focussen niet werkt, maar betekent dat je aandacht naar het verkeerde uitgaat.
Kortom, als je jouw doel helder hebt en het is positief geformuleerd, dan is focussen heel erg goed om je doelen dichterbij te brengen.
Beste John,
Lek dat je anders naar Jobs kijkt dan ik. Ja, hij was extreem eigenzinnig maar heeft wel dingen bedacht waar nooit iemand ook maar behoefte aan dacht te hebben, zoals een mp3 speler die in je borstzakje past en extreem gebruikersvriendelijk was en is.
En ook ik ken de starters die extreem gefocussed waren op ‘blauwe hoedjes voor rode kaboutertjes’verkopen, maar niet nadenken over wat als de rode kaboutertjes verhuizen of blauwe hoedjes uit de mode raken….
groet,
Jaap
Beste Eduard
Het nuance verschil is, dat focus op 1 punt gericht is en aandacht over een breder zichtsveld.
Vandaar dus jouw aanvulling: “Met inachtneming van veranderende omstandigheden”
Een tijdloos doel lijkt mij niet echt realitisch. Immers, we hebben te maken met contracten, banken die hun geld terug willen zien binnen een zekere tijd.
Realitisch lijkt mij om jezelf wel tijdsmomenten te geven. En die momenten enkel en alleen te gebruiken als “sortement” deadline
Als “mijn” doel helder is, dan heb ik juist geen focus nodig. Dan ken ik mijn doelgroep, mijn doelen…
Dank je, voor jouw mening/inzicht hierin. Doet goed zoveel standpunten te lezen
Beste Jaap,
Steve Jobs kende nog het basis principe van verkopen: “niemand heeft iets nodig, maar behoefte kan worden opgewekt!
@John: als je doel helder is en je kent je doelgroep, waar is je aandacht of focus dan op gericht? Het lijkt mij dat je aandacht dan bij de doelgroep is en de manieren waarop je jouw doel kunt realiseren. En het hebben van tijdloos doel, bijvoorbeeld: de beste dienstverlener worden, of de leukste coach, of de meest innoverende onderneming, betekent dat je de door jou gestelde korte termijndoelen in dienst daarvan kunt stellen. Omdat je anders vrijwel zeker gaat zwabberen, of, jawel, je aandacht verliest, je focus niet helder hebt.
En de enige zekerheid die je hebt is voortdurende verandering, en juist een tijdloos doel helpt bij het inspelen op die veranderingen, op de manier waarop je die veranderingen kunt gebruiken om jouw onderneming/zaak/carrière/leven op de rit te houden, in de goede richting te laten bewegen. Om je focus scherp te houden.
Confusius stond eens met een leerling op een kruispunt. De leerling vroeg: welke kant moeten we op? Confusius stelde een wedervraag: waar wil je heen? Ik weet het niet, zei de leerling. Dan maakt het ook niet uit welke kant we opgaan, was het antwoord van Confusius.
Ik weet niet zeker of de qute van Steve Jobs is, of van Bill Gates, maar de focus en het doel is daarin duidelijk: Ik wilde niet rijk worden, ik wilde goede computers bouwen.
Focus, een doel, en zeker een tijdloos doel geeft richting. Zonder richting weet je zeker dat je de verkeerde kant op gaat.
chase two rabbits and none will be catched….
daar moet ik als varifocusser vaak aan denken.
Als beoefenaar van een creatief vak kan focussen, of fixeren zo je wilt de dood betekenen. Als het gaat om richting geven aan mijn bedrijf dan heeft die focus een zeer lange brandpuntsafstand. De aanwas van nieuwe klanten gaat erg traag. Daarintegen weiger ik mezelf in een korte focus te zetten omdat er zoveel meer is.
@John
Denk dat het dat ook inderdaad is! een zekere focus op korte termijn zou kunnen werken. Op langere termijn ( kijken met beide ogen) moeten we wel een punt hebben waar we naartoe willen werken, maar daar moeten we dan wel ruimte aan geven. Ruimte veroorzaakt door oorzaken van buiten af. Positieve en negatieve!
Focus betekent niet dat je oogkleppen op moet hebben natuurlijk, dan word je wereld inderdaad wel erg klein.
Focus in mijn optiek wil zeggen op één moment met één ding bezig zijn. Maar je kunt op een ander moment best met iets anders bezig zijn.
Als je zo meerdere focusmomenten op een dag hebt, ben je productief zonder het overzicht kwijt te raken.
@MoniqueAppels Denk dat je eigenlijk aangeeft waar het zo vaak fout zit: het “focussen” op slechts 1 punt. Daarmee verlies je andere punten die mogelijk (lees: zeker) evenveel zo niet meer aandacht nodig hebben. Iemand die zich slechts op 1 ding focust, zal zeker kansen niet zien. Dus waarschijnlijk die kansen ook missen of te laat op in kunnen spelen.
Ben zelf een groot voorstander van het schrijven van een ondernemersplan. En dit plan regelmatig opnieuw open te slaan en te bekijken op vooruitgang, stilstand en zelfs helaas het niet halen van datgene wat voor ogen stond ten tijde van het schrijven van dat plan.
Dat plan is een kapstok en de jassen die men eraan hangt zijn aan mode onderhevig