Hoera een dilemma!
Ik zie het weer voor mij als de dag van gisteren. Die augustusdag in 1984 toen ik op achttienjarige leeftijd het ouderlijk huis in Londen verliet om in Groningen te wonen. Deze herinneringen flitsen aan mijn innerlijk oog voorbij terwijl ik een bakkie doe met de voorzitster van een ondernemersclub waar ik lid van ben.
Ik ga mijn eigen weg
Of beter gezegd: lid van was. Onder het koffie drinken, deelde ik haar namelijk mee over mijn beslissing om die ondernemersclub te verlaten. Aan die mededeling ging een moeilijke beslissing vooraf. Je zou het gerust een dilemma kunnen noemen. Eén waar ik heel lang mee worstelde. Aan de ene kant kan ik goed met de mensen van deze club overweg en aan de andere kant wou ik niet meer gebonden zijn aan de vaste structuur daar. Ik ben een ondernemend type, een vrije vogel en ik ga mijn eigen weg.
Vrijheid om mijn bestemming te kiezen
De voorzitster was niet verbaasd over mijn beslissing en vatte het mooi samen met een metafoor. ‘We rijden allemaal op verschillende sporen in verschillende treinen en op de stations die we onderweg aandoen, ontmoeten we allerlei mensen. Na elke ontmoeting gaat ieder weer zijn eigen weg.’ Deze metafoor hielp mij. Ik realiseerde mij dat ik geen afscheid aan het nemen was, maar gewoon mijn eigen (spoor)weg aan het vervolgen was. Ik voelde weer vrijheid. Vrijheid om mijn bestemming te kiezen. Zo van: Naar welk station zal ik eens gaan? Vertaald naar mijn onderneming: Welke doelstellingen zal ik realiseren? Welke dromen zal ik verwezenlijken?
Een deur naar de vrijheid
Zo kom ik terug op de metafoor van stations. Daar en op plaatsen zoals vliegvelden en veerboot terminals, voel ik mij altijd onbehagelijk. Het is de associatie met afscheid die dat veroorzaakt. Nu opeens gaan er meer associaties door mijn hoofd: station, afscheid…en het begint mij weer te dagen hoe mijn vader mij 25 jaar geleden naar de veerboot in Harwich bracht. We zaten in de auto en ik herinner mij hoe hij zoiets vroeg als: “Weet je zeker dat dit is wat je wilt?” Ik antwoordde niet en terwijl mijn ogen prikten, zei iets diep van binnen dat ik de beslissing al lang had genomen. Ondertussen weet ik dat een dilemma als een deur naar vrijheid is. De volgende keer dat ik voor een moeilijke keuze sta, spring ik in de lucht en roep ik: “Hoera een dilemma!”
