Overgewicht en verzuim: ontslag of preventief beleid?
We kennen allemaal de geschiedenis van de dikke kok die het eten niet kon laten staan. Een 56-jarige man werkt als kok bij een bedrijf. Op een gegeven moment moet hij medisch gekeurd worden. De arts keurt de kok af omdat hij veel te zwaar is. Hij moet afvallen en mag zijn werk pas hervatten als hij weer op gewicht is. De werkgever geeft hem de tijd om tien tot twaalf kilo af te vallen en betaalt in die periode zijn salaris gewoon door. Na een half jaar kan de kok, inmiddels een stuk minder zwaar, weer aan het werk.
Zes maanden later verschijnt hij opnieuw bij de keuringsarts. Hij is flink aangekomen en moet om die reden weer stoppen met werken. De werkgever heeft er nu genoeg van. Hij stapt naar de rechter en verzoekt de arbeidsovereenkomst te ontbinden. De werkgever vindt dat de kok door eigen toedoen niet in staat is om te werken omdat hij tot twee keer toe is afgekeurd vanwege overgewicht. Ook verwijt de werkgever hem dat hij niet de discipline kan opbrengen om af te vallen. Hij wil de kok dan ook zonder ontslagvergoeding op straat zetten. De kok zegt dat hij alles in het werk heeft gesteld om op gewicht te komen, maar dat het hem niet is gelukt. Hij vindt ontslag te ver gaan omdat hij al geruime tijd in dienst is en altijd goed heeft gefunctioneerd. Mocht hij toch ontslagen worden, dan wil hij in ieder geval een vergoeding meekrijgen. De kantonrechter is het daar niet mee eens. De kok heeft namelijk geen enkel argument aangevoerd waaruit blijkt dat hem niet verweten kan worden dat hij te dik is om te werken. De kantonrechter maakt daarom een einde aan de arbeidsovereenkomst, zonder vergoeding (Kantonrechter Rotterdam 18 april 2007).
Persoonlijk vraag ik me af welke (overige) maatregelen deze werkgever heeft getroffen. Het verhaal doet vermoeden dat de kok naar aanleiding van de keuring te horen heeft gekregen dat hij moest afvallen en dat de werkgever hiervoor nog geen signalen heeft opgevangen. Stel dat je als p&o’er een werknemer aanspreekt op ernstig overgewicht en de werknemer gaat afvallen. Mag je die dan ontslaan als hij toch weer dikker wordt en als gevolg daarvan vaker verzuimt? Tegenwoordig zou de kantonrechter anders beslissen wanneer een medewerker het ontslag mogelijk aan zou vechten en zou het zomaar eens kunnen zijn dat de medewerker zijn baan zou behouden.
Obesitas is een chronische ziekte die leidt tot arbeidsongeschiktheid. Naar mijn mening is het de taak van de werkgever en onderdeel van goed werkgeverschap om bij een werknemer kenbaar te maken dat een werknemer moet afvallen om aan zijn verplichtingen als werknemer te kunnen voldoen, indien de medewerker naar aanleiding van overgewicht onvoldoende functioneert.
Daarnaast is een preventief verzuimbeleid ten aanzien van overgewicht op de werkvloer daar een belangrijk onderdeel van.
Preventief beleid houdt in dat mogelijke oorzaken van verzuim worden gesignaleerd en dat maatregelen worden genomen om deze tegen te gaan. Dit gebeurt o.a. aan de hand van:
- individuele gesprekken met medewerkers (evaluatie- en functioneringsgesprekken, loopbaangesprekken);
- risico-inventarisatie en evaluatie (RI&E), en Plan van aanpak;
- voorlichting over het verzuimbeleid;
- aanbieden van een Periodiek Arbeids Gezondheidskundig Onderzoek;
- het aanbieden van een open spreekuur over arbeidsomstandigheden.
Hier ga ik graag in een volgende blog uitgebreid op in!
