Wat je ooit zo leuk vond, is nu een plicht geworden waar je het liefst hard voor wegrent. Maar dat doe je niet. Je hebt het al zo lang volgehouden – het begon ooit met passie en liefde voor je vak, en dat schuif je niet zomaar opzij. Dus ga je verder.
Je verzint nieuwe onderwerpen, je schrijft een artikel, je streept weer wat weg. Totdat je op een punt belandt dat je niets meer hebt te geven.
Het is klaar, en beter dan dit kan het niet worden.
Het gevoel dat je een 13-in-een-dozijn-blogger bent en niets meer kunt bijdragen, werd bij mij een gewoonte. Wat ik ook deed. Dit gevoel bleef.
“If you do something you love long enough, it begins to take over your life. You can become a bit obsessed. As the saying goes, the more you know about a topic, the more you realize what you don’t know.
There comes a point in the pursuit of any skill when you have to make a choice: Either you will treat this as a hobby for the rest of your life, or you will begin to take it seriously.”
Jeff Goins
Soms is het een kwestie van ‘werken aan een groot project’ dat je onmogelijk in je eentje kunt realiseren. Andere keren is het een gebrek aan richting: je weet niet waar je heen wilt met je blog – schrijf je over één onderwerp of breid je uit?
En op sommige momenten is het een kwestie van niet begrijpen wat je verwachtingen zijn: je hebt grootse plannen, maar een klein besef van de tijd die je nodig hebt om je idealen te realiseren.
Wat er uiteindelijk overblijft zijn hooggespannen verwachtingen waar je onmogelijk aan kunt voldoen.
In mijn geval was het een kwestie van goed willen zijn in alles, tegen beter weten in. In plaats van inspireren en problemen oplossen, hield ik me alleen nog maar bezig met schrijven om het ‘afleveren’. Uiteindelijk was de ‘Tone of Voice’ van mijn blog niets meer dan een allegaartje van willekeurige gedachtes. Dus ik deed wat Jeff Goins in zijn artikel zo mooi verwoordt:
Ik omarmde mijn meesterschap.
Ik nam datgene waar ik goed in ben serieus.
In een periode van 8 maanden bloggen met wikken en wegen, wanhoop en frustratie, en die bekende onzekerheid waar elke (beginnende) blogger mee te maken krijgt, heb ik een aantal waardevolle lessen geleerd die ik jou wil meegeven.
Ik deed wat alle populaire bloggers in mijn niche doen, en hierdoor vergat ik waarom en voor wie ik schreef – blijf je trouw aan jezelf, dan ben je dat ook aan je lezer.
Multitasking in het werk, maar ook in bloggen, gaat ten koste van je effectiviteit en de doelen die je voor ogen hebt. En dat merkt jouw lezer ook. Richt je liever op één onderwerp (of project), en oogst daar je voordelen mee.
Erken je talent, vecht voor je droom
Verspil niet net als ik je tijd aan eindeloos twijfelen en besluiteloos zijn, alleen maar omdat je bang bent om te falen. Erken je talent, en maak gebruik van de mogelijkheden die het beste uit jezelf halen.
een droom, verloren passie (of een blog) en weet je niet welke richting je hiermee op moet gaan? Of heb jij je droom al nagestreefd, en wat zijn de gevolgen hiervan geweest?
Laat hieronder je reactie achter.